دانلود پی دی اف کتاب خورشید همچنان می دمد ارنست همینگوی PDF

هدف کلی کتاب خورشید همچنان می‌دمد (The Sun Also Rises) اثر ارنست همینگوی، به تصویر کشیدن و کالبدشکافی وضعیت روحی و اخلاقی «نسل گمشده» (Lost Generation) است؛ نسلی از جوانان و روشنفکران غربی که پس از وحشت و ویرانی جنگ جهانی اول، امید و معنای زندگی خود را از دست داده بودند. همینگوی از طریق روایت آشفته‌ی جیک بارنز و لیدی برت اشلی، قصد دارد نشان دهد که چگونه آسیب‌های روانی و جسمی جنگ منجر به پوچ‌گرایی، سرگشتگی و جستجوی بی‌پایان برای لذت‌های آنی (مانند نوشیدن الکل و روابط جنسی بی‌ثبات) در محیط‌هایی بیگانه مانند پاریس و اسپانیا شد. هدف دیگر همینگوی، نقد شیوه‌های زندگی طبقه‌ی اشرافی و ثروتمند است که علیرغم داشتن منابع مالی، از یافتن شادی و ثبات عاطفی عاجز هستند و در نهایت، او تلاش می‌کند تا با تکیه بر اصول اخلاقی فردی مانند شجاعت، شرافت و تاب‌آوری (که در سنت گاوبازی اسپانیایی نماد می‌یابند)، راهی برای حفظ کرامت انسانی در جهانی بی‌معنا و ویران‌شده ارائه دهد، حتی اگر این کرامت، تنها در پذیرش واقعیت تلخ ناکامی خلاصه شود.

داستان رمان خورشید همچنان می‌دمد (The Sun Also Rises) در دهه‌ی ۱۹۲۰ میلادی در محیط فرهنگی و هنری پرآشوب پاریس آغاز می‌شود که به محفل روشنفکران آمریکایی تبدیل شده بود. شخصیت اصلی داستان، جیک بارنز، یک روزنامه‌نگار آمریکایی است که خود سابقه‌ی حضور به عنوان سرباز در جبهه‌های جنگ جهانی اول را دارد و اکنون در پاریس زندگی‌ای آشفته، بی‌هدف و غالباً با نوشیدن الکل سپری می‌کند، در حالی که از ترومای روحی و جسمی جنگ رنج می‌برد. در همین محیط، جیک به لیدی برت اشلی، یک زن اشرافی انگلیسی، زیبا و رها، که او نیز از نظر روحی آسیب‌دیده و پیش‌تر شوهرش را در جنگ از دست داده، عمیقاً دل می‌بندد و عشقی پیچیده و نافرجام میان آن‌ها شکل می‌گیرد. تراژدی اصلی رابطه‌ی آن‌ها در این است که به دلیل مصدومیت شدید جنگی که جیک را دچار ناتوانی جنسی کرده است، آن‌ها نمی‌توانند ارتباط عاطفی و جسمی خود را به طور کامل و طبیعی برقرار کنند و این موضوع به یک مانع دائمی و دردناک در رابطه‌شان تبدیل می‌شود. در نتیجه‌ی این وضعیت ناامیدکننده، برت با تاجر جوان و خوش‌گذرانی به نام مایکل کمبل نامزد می‌کند و این گروه از دوستان آشفته، به دنبال فراموشی و لذت، از پاریس به جشنواره‌ی گاوبازی و شور و هیجان اسپانیا سفر می‌کنند تا شاید در آنجا بتوانند معنا و رستگاری گمشده‌ی خود را بیابند.

من معمولاً به صداقت و سادگی آدم‌های رک و پوست‌کنده، به‌خصوص زمانی که روایت‌های زندگی‌شان بیش از حد شبیه به هم باشد، با بدبینی نگاه می‌کنم و به همین دلیل، همیشه نسبت به اینکه رابرت کوهن واقعاً یک قهرمان میان‌وزن مشت‌زنی بوده باشد، شک داشتم؛ این تردیدها باعث می‌شد حدس بزنم شاید بینی او در کودکی بر اثر لگد یک اسب له شده باشد یا مادرش در دوران بارداری از چیزی وحشت کرده باشد، یا حتی ممکن است زمانی که تازه راه رفتن را یاد می‌گرفته، به جایی برخورد کرده باشد. اما سرانجام، توانستم کسی را پیدا کنم که صحت این موضوع را تأیید کند و آن شخص کسی نبود جز اسپایدر کلی؛ او نه تنها کوهن را به خاطر داشت، بلکه اغلب اوقات از وضعیت او و اینکه چه بر سرش آمده است، پرس‌وجو می‌کرد.

کتاب خورشید همچنان می‌دمد (The Sun Also Rises) اولین رمان ارنست همینگوی، نویسنده‌ی آمریکایی و یکی از مهم‌ترین آثار ادبیات قرن بیستم است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد و به سرعت به نمادی از «نسل گمشده» (Lost Generation)، یعنی نسل نویسندگان و روشنفکرانی که پس از وحشت جنگ جهانی اول دچار سرگشتگی، پوچ‌گرایی و از دست دادن معنا شده بودند، تبدیل گردید. داستان این رمان در دهه‌ی ۱۹۲۰ میلادی و در محیط‌های جذاب و آشفته‌ی پاریس و سپس در فضای پرشور و سنتی اسپانیا (به ویژه در جریان فستیوال گاوبازی پامپلونا) روایت می‌شود و محوریت آن بر روابط پیچیده و نافرجام یک حلقه‌ی کوچک از مهاجران آمریکایی و انگلیسی است. شخصیت اصلی داستان جیک بارنز، یک روزنامه‌نگار آمریکایی است که در جنگ جهانی اول دچار یک مصدومیت جسمی و روانی شدید شده و توانایی برقراری رابطه‌ی کامل جسمی را از دست داده است، و او به شکلی ناامیدکننده عاشق لیدی برت اشلی، یک زن اشرافی زیبا، دائم‌الخمر و رها می‌شود که نماد آشفتگی و عدم ثبات اخلاقی نسل پس از جنگ است. رابطه‌ی آن‌ها به دلیل ناتوانی فیزیکی جیک، به یک عشق افلاطونی و دردناک تبدیل می‌شود و این مثلث عاطفی به همراه شخصیت‌های دیگر مانند رابرت کوهن (نویسنده‌ای که حسرت زندگی پیش از جنگ را می‌خورد) و مایکل کمبل (نامزد برت)، به سفری پر از الکل، حسادت و شکست‌های عاطفی در اسپانیا می‌روند. همینگوی در این کتاب، با استفاده از سبک نثر “کوه یخ” خود که در آن احساسات عمیق و معانی بزرگ در زیر سطح جملات ساده و رک پنهان می‌شوند، به مضامینی چون عدم امکان بازگشت به معصومیت، جستجوی شرافت و اخلاق در جهانی از هم گسیخته، و تراژدی نسل پس از جنگ می‌پردازد و گاوبازی را به عنوان نمادی برای هنر مواجهه با مرگ و حفظ کرامت فردی در شرایط دشوار استفاده می‌کند.