دانلود پی دی اف کتاب داستان زندگی من هِلن کِلر PDF

هدف کلی کتاب “داستان زندگی من” که توسط خود هلن کلر به نگارش درآمده، ارائه یک روایت صریح و صادقانه از زندگی و مبارزه‌ی شجاعانه‌ی او پس از نابینا و ناشنوا شدن در سنین کودکی است و این اثر می‌کوشد تا نشان دهد که چگونه اراده‌ی تسلیم‌ناپذیر یک انسان، همراه با روش‌های آموزشی نوآورانه و فداکاری معلمش، آن سالیوان، توانستند بر موانع عظیم فیزیکی غلبه کنند و کلر را قادر سازند تا به یک فرد تحصیل‌کرده، سخنور و تأثیرگذار در سطح جهانی تبدیل شود، و به طور عمیق‌تر، هدف نهایی کتاب الهام بخشیدن به خوانندگان، به ویژه افرادی با معلولیت‌های مشابه، برای غلبه بر چالش‌ها، امید بخشیدن به آن‌ها و اثبات این نکته است که معلولیت جسمی نباید مانع از رشد فکری، اجتماعی و موفقیت‌های بزرگ شود، بلکه با پشتکار و عشق می‌توان به تمام اهداف والا دست یافت و پیام اصلی آن، پیروزی روح انسان بر محدودیت‌های جسمانی است.

هلن کلر، که در سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۶۸ زندگی می‌کرد، در سن نوزده ماهگی بر اثر ابتلا به یک بیماری شدید و مرموز که احتمالاً تب مخملک یا مننژیت بوده است، بینایی و شنوایی خود را به طور کامل از دست داد و این وضعیت ناتوان‌کننده باعث شد که او پس از مدتی نیز توانایی خود برای صحبت کردن را از دست بدهد و عملاً در دنیایی از سکوت و تاریکی مطلق محبوس شود؛ اما تلاش سرسختانه، اراده‌ی پولادین و روحیه‌ی تسلیم‌ناپذیر کلر برای غلبه بر این معلولیت‌های مضاعف، با همراهی و حمایت فداکارانه‌ی معلم معجزه‌گرش، آن سالیوان، که خود نیز فردی کم‌بینا بود، تبدیل به یکی از درخشان‌ترین و عالی‌ترین داستان‌های شجاعت، فداکاری، صبر و پیروزی اراده‌ی انسان در طول تاریخ شده است؛ در کتاب “داستان زندگی من”، هلن کلر با جزئیاتی عمیق، تأثیر تحول‌آفرین تجربیات خود با سالیوان را روایت می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه این معلم با هوش و روحیه توانست با استفاده از روش‌های آموزشی نوآورانه، صبوری بی‌حد و حصر و تکرار مستمر، کلید ورود به دنیای زبان و ارتباطات را به دست هلن بدهد تا او بتواند خواندن، نوشتن به روش بریل و در نهایت سخن گفتن را بیاموزد و برای اولین بار به دنیای اطراف خود معنا ببخشد، و از این رو، این کتاب نه تنها به عنوان یک زندگی‌نامه‌ی تاریخی معتبر، بلکه به مثابه‌ی یک منبع عظیم الهام، امید و انگیزه برای میلیون‌ها انسان در سراسر جهان محسوب می‌شود و به خواننده این پیام قدرتمند را منتقل می‌کند که با داشتن یک اراده‌ی قوی، پشتکار خستگی‌ناپذیر و حمایت مناسب و به‌موقع، غلبه بر بزرگ‌ترین موانع زندگی و دست یافتن به اهداف و موفقیت‌های بزرگ، کاملاً ممکن و در دسترس است.

من در روز بیست و هفتم ژوئن سال ۱۸۸۰ در تاسکامبیا، که یک شهر کوچک واقع در منطقه‌ی جنوبی ایالت آلاباما در ایالات متحده است، چشم به جهان گشودم و آغاز زندگی من تفاوتی با سایر کودکان نداشت و من نیز همچون اغلب فرزندان اول خانواده، به محض تولد، بلافاصله توجه تمامی اعضای خانواده را به سمت خود جلب کردم، که این موضوع نامگذاری من را به یک مسئله‌ی مهم در خانواده تبدیل نمود؛ پدرم تمایل داشت که نام مادربزرگش، یعنی “میلدرد” را بر من بگذارد، اما مادرم نام مادر خود، یعنی “هلن” را ترجیح می‌داد و سرانجام پدرم که در هیجان و شتاب بردن من به کلیسا، نام مورد توافق مادرم را فراموش کرده بود، با دستپاچگی نامی را که مادربزرگم پس از ازدواج برگزیده بود، به کشیش گفت و آن نام تصادفاً “هلن آدامز” بود؛ همانگونه که برایم تعریف کرده‌اند، از همان ماه‌های ابتدایی زندگی‌ام، نشانه‌های متعددی از شخصیت مشتاق، مصمم و کنجکاو خود را بروز داده بودم و اصرار داشتم هر کاری را که دیگران انجام می‌دادند، حتماً انجام دهم و در سن شش ماهگی قادر بودم سلام کردن را تقلید کنم و حتی یک بار با تکرار کلمه‌ی “چای”، تمام اطرافیانم را شگفت‌زده کردم و جالب اینجاست که حتی بعدها، زمانی که بینایی و شنوایی‌ام را بر اثر بیماری از دست دادم، کلمه‌ی “آب” در خاطرم مانده بود و پیوسته می‌کوشیدم تا آن را به نوعی بیان کنم؛ تا پیش از بیمار شدنم، در یک خانه‌ی کوچک که چسبیده به خانه‌ی بزرگ والدین پدری‌ام بود، زندگی می‌کردیم و دیوارهای آن خانه‌ی دنج کاملاً با شاخه‌های درهم‌پیچیده‌ی گیاهان عشقه، گل‌های سرخ و یاس رونده پوشیده شده بود و پناهگاه امنی برای زنبورهای عسل و مرغان مگس‌خوار محسوب می‌شد و آن باغچه‌ی قدیمی و کوچک در نگاه من چیزی کمتر از بهشت نبود؛ اما این کودک مشتاق و شاد تنها توانست از زیبایی‌ها و ثمرات حیات یک بهار، یک تابستان و یک پاییز استفاده کند، چرا که در یکی از روزهای سرد و گرفته‌ی ماه فوریه، تب شدیدی به سراغم آمد که سرانجام به نابینایی و ناشنوایی همیشگی‌ام منجر شد و پزشک در آن زمان تصور نمی‌کرد که من زنده بمانم، اما یک روز صبح، تب من با همان سرعتی که آغاز شده بود، پایان گرفت و مشخص است که خانواده‌ام چقدر از این اتفاق خوشحال شدند، اما هیچ کس، حتی خود پزشک معالج نیز نمی‌دانست که من دیگر برای همیشه توانایی دیدن و شنیدن را از دست داده‌ام.

کتاب “داستان زندگی من” (The Story of My Life) یک زندگی‌نامه‌ی خودنوشت و تأثیرگذار به قلم هلن کلر، نویسنده و فعال اجتماعی مشهور آمریکایی است که در سال ۱۹۰۳ منتشر شد و جزئیات دقیق و احساسی زندگی کلر را از زمان تولد تا سن بیست و دو سالگی و تحصیل در کالج رادکلیف روایت می‌کند؛ محور اصلی این کتاب بر دوران کودکی کلر پس از ابتلا به بیماری‌ای که در نوزده ماهگی او را نابینا و ناشنوا ساخت و تلاش‌های سرسختانه‌اش برای برقراری ارتباط و یادگیری متمرکز است، به ویژه نقش حیاتی و متحول‌کننده‌ی معلمش، آن سالیوان، که با روش‌های نوآورانه توانست مفهوم زبان را به هلن بیاموزد و او را از دنیای تاریک و خاموش به جهان اندیشه و کلمات وارد کند؛ این اثر نه تنها به عنوان یک سند تاریخی از تجربه‌ی زیسته‌ی یک فرد دارای معلولیت، بلکه به عنوان یک منبع الهام‌بخش جهانی برای شجاعت، پشتکار و پیروزی اراده‌ی انسان بر محدودیت‌ها شناخته می‌شود و نویسنده در تقدیم‌نامه‌ی آن، این کتاب را به الکساندر گراهام بل، به پاس زحماتش در زمینه‌ی آموزش ناشنوایان، اختصاص داده است.