دانلود پی دی اف کتاب تاریخ طبری محمد جریر طبری جلد هفتم ‍PDF

هدف محوری و کلی محمد بن جریر طبری در مجلد هفتم از کتاب «تاریخ الرسل و الملوک»، ثبت دقیق و واکاوی وقایع پرالتهاب و سرنوشت‌ساز پس از دوران خلافت نخستین است که با تمرکز بر تثبیت قدرت بنی‌امیه، به شرح جزئیات دوران خلافت معاویه بن ابی‌سفیان، صلح امام حسن (ع) و پیامدهای سیاسی آن، و به ویژه بازخوانی فاجعه کربلا و شهادت امام حسین (ع) می‌پردازد تا از طریق نقل روایات متعدد و متنوع، ریشه‌های شکاف‌های مذهبی و تحولات ساختاری در نهاد خلافت اسلامی را برای آیندگان مستند سازد.

ابوجعفر محمد بن جریر طبری، اندیشمند و مورخ نامدار ایرانی، با تدوین اثر جاودانه «تاریخ الامم و الملوک» در اواخر سده سوم هجری، انقلابی بنیادین در شیوه مستندسازی وقایع پدید آورد و سبکی نوظهور در تاریخ‌نگاری اسلامی بنا نهاد که بر پایه روایت‌های زنجیره‌ای و دقت در نقل قول‌ها استوار است؛ این دایره‌المعارف عظیم به قدری از غنای علمی و جامعیت برخوردار است که امروزه به عنوان سنگ‌بنای پژوهش‌های تاریخی شناخته می‌شود و هیچ محققی در مسیر واکاوی رخدادهای صدر اسلام و تحولات جهان باستان، از استناد به گزارش‌های دقیق آن بی‌نیاز نیست. ساختار این کتاب بر نظم سال‌شمار (کرونولوژیک) بنا شده و در یک تقسیم‌بندی کلان، بخش نخستین خود را به شکلی شگفت‌انگیز از سپیده‌دم آفرینش و خلقت حضرت آدم (ع) آغاز می‌کند و با عبور از هزارتوهای زمان، زندگی پیامبران الهی، سرگذشت پادشاهان کهن و وقایع سرنوشت‌ساز بشری را تا آستانه میلاد خجسته پیامبر اسلام (ص) به تصویر می‌کشد؛ طبری در این بخش، فراتر از یک گزارشگر ساده، به تحلیل لایه‌های اجتماعی، فرهنگی و دینی تمدن‌های پیشین می‌پردازد تا پیوستگی سنت‌های الهی و تأثیر عمیق باورهای مذهبی را بر سیر تکاملی جوامع انسانی پیش از ظهور اسلام برای آیندگان به ودیعه بگذارد.

همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، بازماندگان و مجروحان نبرد نهروان از میان خوارج، بار دیگر گرد هم آمدند و گروهی از آنان به سمت ری رهسپار شدند تا با انتخاب رهبری جدید، صفوف خود را بازسازی کنند؛ آنان در میان سه گزینه موجود، بر سر پیشوایی «مستورد بن علقه» به توافق رسیده و با او بیعت کردند و هم‌پیمان شدند تا در نخستین روز از ماه شعبان سال چهل و دوم هجری، قیام خود را آغاز نمایند. در این میان، طبق روایت «محل بن خلیفه»، فردی به نام «قبیصه بن دمون» که فرماندهی نگهبانان مغیره را بر عهده داشت، نزد وی رفت و گزارش داد که «شمر بن جعونه کلابی» به او خبر داده است که شورشیان خوارج در خانه «حیان بن ظبیان سلمی» تجمع کرده و برای قیام در اول شعبان میثاق بسته‌اند؛ قبیصه که ریشه‌ای از «صدف» در حضرموت داشت و با قبیله ثقیف هم‌پیمان بود، این اخبار محرمانه را به مغیره رساند و مغیره نیز با شنیدن این گزارش، به او دستور داد تا به همراه نیروهای تحت امرش، خانه حیان بن ظبیان را که مهره اصلی و رهبر این توطئه می‌پنداشت، محاصره کرده و او را برای بازجویی نزد وی بیاورد.

جلد هفتم از اثر سترگ و ماندگار «تاریخ الرسل و الملوک»، تآلیف ابوجعفر محمد بن جریر طبری، یکی از کلیدی‌ترین و در عین حال سوزناک‌ترین مجلدات این دایره‌المعارف تاریخی است که به شکلی متمرکز به تبیین حوادث نیمه دوم سده نخست هجری می‌پردازد؛ این مجلد با گزارش جزئیات مربوط به تثبیت حاکمیت امویان پس از صلح امام حسن (ع) آغاز شده و با عبور از وقایع دوران معاویه بن ابی‌سفیان، به شکلی ویژه و با تکیه بر مقتول‌نامه‌ها و روایات ابومخنف، به شرح دقیق و موشکافانه قیام امام حسین (ع)، واقعه جان‌سوز کربلا در سال ۶۱ هجری و پیامدهای سیاسی و اجتماعی آن در جهان اسلام اختصاص یافته است؛ طبری در این جلد با امانت‌داری در نقل روایات متضاد، نه تنها به نبردهای نظامی و کشمکش‌های قدرت میان امویان و آل‌علی (ع) می‌پردازد، بلکه تصویری روشن از شکل‌گیری جنبش‌های خون‌خواهی همچون قیام توابین و برآمدن زبیریان ارائه می‌دهد که به دلیل قدمت و نزدیکی زمانی به وقوع حوادث، این مجلد به عنوان اصلی‌ترین و معتبرترین منبع برای واکاوی تاریخ تشیع و تحولات بنیادین مذهبی و سیاسی در قرن اول هجری شناخته می‌شود.