دانلود پی دی اف کتاب نیکوکاری و داد و دهش در ایران باستان برهان ابن یوسف PDF

هدف کلی کتاب نیکوکاری و داد و دهش در ایران باستان نوشته‌ی برهان ابن یوسف، بازتاب چگونگی و جایگاه والای مفاهیم نیکوکاری، بخشندگی، داد و دهش در بستر فرهنگی، اخلاقی و دینیِ ایران باستان است که به طور خاص با تمرکز بر آیین مزدیسنا (زرتشت)، تلاش می‌کند تا ریشه‌ها و ابعاد مختلف این فضیلت‌ها را در اندیشه‌ی ایرانیان، از جمله نام‌های یزدان و مفاهیم مرتبط با امشاسپندان، تبیین کند و این کار را با بررسی نظرات شاهنشاهان و فرزانگان و همچنین استخراج شواهدی از متون کهن زرتشتی مانند گاهان، یسنا و یشت‌ها انجام می‌دهد؛ در نهایت، این کتاب با معرفی انواع کمک‌رسانی در آیین زرتشت شامل نیاز، اشوداد (وقف) و گاهنبار خوانی، به دنبال معرفی و احیای این سنت‌های اصیل نیکوکارانه به عنوان بخشی بنیادین از هویت و فرهنگ دیرینه‌ی ایرانی است.

در روش دیرین و خردمندانه‌ی اشوداد که ریشه در سنت‌های نیکوکاریِ نیاکان ما دارد، کمک به نیازمندان صرفاً به پرداخت‌های نقدی یا واگذاریِ اموال منقول محدود نمی‌شد، بلکه بُعدی ماندگارتر و پایدارتر داشت؛ نیکوکاران، هدایای بزرگ و دارایی‌های مهم خود را به شکل وقف درمی‌آوردند که شامل زمین‌های کشاورزی، املاک، خانه‌ها یا مزارع وسیع و مولد بود و این موقوفات را در اختیار اماکن مذهبی، نظیر امامزاده‌ها، یا تشکل‌ها و نهادهای خیرخواه قرار می‌دادند؛ مدیران این مراکز که با دقت و امانت، مسئولیت ساماندهی، نگهداری و مدیریت موقوفات را بر عهده داشتند، موظف بودند که از منافع، درآمد و محصولات حاصل از این دارایی‌های وقفی استفاده کنند و عواید آن را به شکلی مستمر و پایدار در جهت تأمین هزینه‌ها، نیازهای معیشتی، درمانی یا آموزشی نیازمندان و حفظ و نگهداری از خودِ موقوفه به کار گیرند، که این سیستم، یک سازوکار اقتصادی-اجتماعی هوشمندانه برای تضمین تأمین مالی درازمدت و کمک به نسل‌های متوالیِ مستمندان بود.

نیاکان ما به این باور عمیق اعتقاد داشتند که ذات یزدان شامل یکصد و یک نام یا صفت والا است و از آنجایی که این نوشتار به صورت ویژه به موضوع داد، دهش و نیکوکاری اختصاص یافته است، بجاست که از میان آن یکصد و یک نام، تنها به یادآوری نام‌هایی بپردازیم که مفهوم نیکی، بخشش، بخشندگی و داد و دهش در آن‌ها به روشنی تجلی یافته است، و این نام‌ها عبارتند از: بخشنده، هستی‌بخش، سودرسان، بزرگترین بخشنده، پناه دهنده، نیکوکار، سودمند، سود رساننده، دست‌گیر، بخشاینده، دارنده فر نیکویی (نیکفر) و دهنده؛ بنابراین، شایسته است که عمل داد و دهش و نیکوکاری را یک کار یزدانی تلقی کنیم و با چنین اعتقادی، خود را رهروان و هموارکنندگان راهی بدانیم که ذات پاک یزدان ما را به سوی آن رهنمون گشته است و در زندگی خود آن را به اجرا درآوریم.

کتاب نیکوکاری و داد و دهش در ایران باستان، تألیف برهان ابن یوسف، یک اثر پژوهشی است که به واکاوی عمیق و تفصیلیِ ریشه‌ها، اصول اخلاقی و جلوه‌های عملیِ مفاهیم بخشندگی، داد و دهش و نیکوکاری در بستر فرهنگی و دینیِ ایرانِ کهن، به ویژه در آیین زرتشت و فرهنگ مزدیسنا، می‌پردازد و با استناد به متون دینی و تاریخیِ ایران باستان، بر اهمیت این فضیلت‌ها به عنوان یک اصل بنیادین اخلاقی و اجتماعی تأکید می‌کند؛ این کتاب با تحلیل اسامی یزدان که صفات بخشندگی در آن‌ها هویداست، و همچنین با بررسی انواع گوناگون نیکوکاری در آن دوران، نظیر اشوداد که شکل باستانیِ وقف است و گاهنبارخوانی، سازوکارهای اجتماعیِ حمایت از نیازمندان و پیشگیری از گدایی را توضیح می‌دهد و هدف آن، معرفی و تجلیل از سنت‌های اصیلِ کمک‌رسانی در میان ایرانیان باستان و نشان دادن عمق فلسفی این اقدامات است.