دانلود پی دی اف کتاب جسدهای شیشه ای مسعود کیمیایی جلد دوم PDF

هدف کلی رمان جسدهای شیشه‌ای اثر مسعود کیمیایی، نه تنها روایت یک داستان عاشقانه و دوستانه، بلکه بازتاب و تحلیل عمیق زوال اخلاقی، شکست آرمان‌ها و تنهایی قهرمانان در بستر تحولات تند اجتماعی و سیاسی ایران در دهه‌های میانی قرن بیستم است. کیمیایی در این کتاب، با تمرکز بر سرنوشت تلخ شخصیت‌هایی چون علیخان، به دنبال آن است که نشان دهد چگونه شرافت، عشق و آرمان‌گرایی (به ویژه آرمان‌های چپ‌گرایانه) در برخورد با خیانت‌های فردی و ناهنجاری‌های نظام قدرت، به «جسدهایی شیشه‌ای» تبدیل می‌شوند؛ یعنی موجوداتی شکننده که باطنشان آشکار است اما قادر به کنش فعال و تغییر سرنوشت نیستند. نیت اصلی کیمیایی، تأکید بر لزوم حفظ رفاقت و شرافت فردی در میان زوال عمومی و همچنین نقد اجتماعی و سیاسی دوران با استفاده از یک درام عاطفی و پرتنش است.

رمان جسدهای شیشه‌ای قصه‌ی تلخ و پیچیده‌ی طلعت، دختر بزرگ میرزا، را روایت می‌کند که درگیر عشقی عمیق و پرشور به علیخان است؛ مردی که همزمان پیوندی ناگسستنی و دوستانه با برادر طلعت دارد. سرنوشت تلخ این عشق زمانی آغاز می‌شود که علیخان برای ادامه تحصیل به خارج از کشور سفر می‌کند. مدت کوتاهی پس از رفتن او، طلعت درمی‌یابد که باردار است و این موضوع هولناک به زودی در بافت بسته اجتماع آن زمان آشکار می‌شود. میرزا، پدر طلعت، که به شدت به آبروی خانوادگی خود اهمیت می‌دهد و تحمل چنین ننگی را ندارد، برای سرپوش گذاشتن بر رسوایی، دخترش را تحت فشار قرار می‌دهد و او را مجبور به ازدواج اجباری با رحیم، یک گروهبان نظامی، می‌کند. رحیم در ازای پذیرش این ازدواج مصلحتی، نه عشق و احترام طلعت، بلکه تنها یک کلفت و نوکر خانگی و همچنین مالکیت باغی در شمیران را به عنوان دستمزد قبول می‌کند. فضای داستان با بازگشت علیخان به ایران تیره‌تر می‌شود؛ او پس از سال‌ها دوری، با صحنه‌ی تلخ دیدن عشق از دست رفته‌اش در کنار مرد دیگری روبه‌رو می‌شود. علیخان که توان تحمل این ناکامی عشقی و خلاء عاطفی را ندارد، برای پر کردن این پوچی، به سوی فعالیت‌های سیاسی روی می‌آورد و به حزب توده می‌پیوندد. سخنرانی‌های پرشور او در میان کارگران کارخانه، مکرراً او را به دردسر می‌اندازد و بارها منجر به بازداشت و تحمل حبس‌های کوتاه مدت می‌شود، اما هر بار به نحوی مرموز و یا با نفوذ دوستانش از بازداشتگاه آزاد می‌شود و این چرخه از فعالیت، دستگیری و رهایی، به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی پر تلاطم او تبدیل می‌گردد.

هوا به شدت سرد بود و سرخی غروب زمستانی آسمان شب، نویددهنده‌ی برف سنگینی بود، اما نه برفی بارید و نه ستاره‌ای چون ثریا درخشید. در آغاز جنگ، وقتی از فاصله‌ای دور با تفنگ سرباز عراقی را هدف قرار می‌دادیم، هیجان‌زده دست می‌زدیم و سوت می‌کشیدیم، این کار شبیه بازیگری در صحنه‌ی سینما بود؛ من چندین سرباز دشمن را به همین شکل از دور زدم و لذت می‌بردم. اما یکباره، سر یک پیچ ناگهان با یک سرباز دشمن چهره به چهره شدم؛ هر دو خشکمان زده بودیم. آن سرباز بیچاره دقیقاً شبیه من بود، انگار او هم تنها بلد بود از راه دور شلیک کند. من اما بی‌اختیار ماشه را چکاندم و عجب دردی در صورتش نقش بست. آن لحظه دیگر به هیچ وجه شبیه یک بازی نبود. بعد از یکی دو روز، حقیقتاً گرفتار آن چهره و نگاه شدم و نتوانستم آن را فراموش کنم. برای رهایی از عذاب وجدان، ترجیح دادم پشت جبهه بمانم و سرم را به کاری دیگر گرم کنم. همیشه در ذهنم می‌گفتم که او از من انسان‌تر بود، چون نتوانست شلیک کند، اما من توانستم. تنها یادگاری که از جنگ برایم مانده، همین صحنه‌ی دردناک است. با وجود آن همه فیلم جنگی که دیده‌ام، هیچ هنرپیشه‌ای نمی‌تواند درد و وحشت واقعی را آن‌گونه که من دیدم، بازی کند؛ درد واقعی قابل بازی کردن نیست و سینما نیز نمی‌تواند آن را به تصویر بکشد. سینما و بازیگران فقط شکل درد را ادا می‌کنند، اما اصل ماجرا این گونه نیست؛ خودِ درد حقیقی در ذات آن گلوله و گوشت نهفته است.

رمان «جسدهای شیشه‌ای» اثر مسعود کیمیایی، که در دو جلد نوشته شده است، از مشهورترین آثار داستانی این فیلمساز سرشناس محسوب می‌شود و جلد دوم آن به دنباله‌ی عمیق‌تر شدن در همان جهان ذهنی و اجتماعی کیمیایی می‌پردازد که در جلد اول بنا نهاده شده بود. در این جلد، داستان عشق نافرجام و رفاقت‌های به باد رفته‌ی شخصیت‌هایی چون علیخان و طلعت، در بستر تحولات سیاسی و اجتماعی پرتلاطم ایران در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ خورشیدی ادامه می‌یابد و بیش از پیش، بر سرنوشت تراژیک و انزوای قهرمانان آرمان‌گرا تمرکز می‌کند. جلد دوم به طور خاص، پیامدهای تصمیمات شخصیت‌ها، از جمله فعالیت‌های سیاسی علیخان در حزب توده، پیامدهای ازدواج مصلحتی طلعت و واکاوی روانشناختی غم و خیانت را دنبال می‌کند. کیمیایی در این بخش، به بررسی بیشتر زوال اخلاقی جامعه و ناکامی قهرمانان تنهایش در برابر قدرت و فساد می‌پردازد و مفهوم «جسدهای شیشه‌ای» را که اشاره به انسان‌های شکننده، شفاف و آسیب‌پذیر در برابر ضربات محیط دارد، عمیق‌تر می‌کند. این رمان، با وجود سبک ادبی خاص و سینمایی نویسنده، به عنوان یک نقد اجتماعی و سیاسی زیرپوستی و همچنین یک درام عاطفی قدرتمند، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات معاصر ایران دارد.