دانلود پی دی اف کتاب دولت مدرن در ایران رسول افضلی PDF

هدف کلی کتاب دولت مدرن در ایران گردآوری‌شده توسط دکتر رسول افضلی، تحلیل و واکاوی میان‌رشته‌ای ابعاد مختلف، زمینه‌ها، چالش‌ها و موانع شکل‌گیری دولت مدرن در ساختار سیاسی و اجتماعی ایران است تا از این طریق، با بررسی مقایسه‌ای روند تجدد در ایران و غرب و ردیابی تحولات ساختار دولت در دوره‌های مختلف (مانند پهلوی و جمهوری اسلامی)، یک درک عمیق و علمی از این پدیده‌ی حیاتی در حوزه‌ی سیاست ایران ارائه دهد و خلأ پژوهشی موجود در این زمینه را پوشش دهد و زمینه‌ی لازم برای پژوهشگران جهت تأمل در مورد تأثیرات این فرآیند بر توسعه، فرهنگ و اقتصاد کشور را فراهم سازد.

دولت مدرن، از منظر ریشه‌های شکل‌گیری و تحولات تاریخی، پدیده‌ای نیست که در تمامی فرهنگ‌ها به صورت خودبه‌خودی و یکسان شکل گرفته باشد، بلکه عمدتاً به عنوان محصول و شکل خاصی از نظام سیاسی، فرهنگی و حقوقی اروپای غربی شناخته می‌شود که پس از عصر روشنگری و انقلاب‌های بزرگ در آن قاره تثبیت شد؛ با این وجود، این نظام دولت-ملت توانسته است تأثیری شگرف بر عرصه‌ی سیاسی سایر فرهنگ‌ها و تمدن‌ها بگذارد، به طوری که در بسیاری از موارد، به عنوان یک ساختار غالب و پذیرفته‌شده در نظام سیاسی-فرهنگی آن‌ها ادغام شده است؛ در بستر تاریخ معاصر ایران، ظهور و تأثیرگذاری دولت مدرن با آغاز سلسله‌ی پهلوی و تلاش‌های این سلسله برای تمرکز قدرت، بوروکراسی و ایجاد نهادهای نوین همراه بود و از آن زمان تاکنون، سایه‌ای گسترده بر تمامی تحولات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور افکنده است؛ یکی از مهم‌ترین مفاهیمی که در این گذار دچار تحولی عظیم شد و درک جدیدی از آن به وجود آمد، مفهوم بنیادین «دولت» است که این تحول در عمل نیز به شکل‌گیری دولت جدید/مدرن با ویژگی‌های حاکمیت سرزمینی، بوروکراسی متمرکز و شهروندی در غرب منجر شد؛ اگر این پیش‌فرض را بپذیریم که جامعه‌ی ایرانی نیز ناگزیر از عبور از فرآیند گذار به سوی تجدد و مدرنیزاسیون است – هرچند نه لزوماً با نسخه‌ی کاملاً تقلیدی غربی آن – آنگاه بررسی پدیده‌ی دولت مدرن و چالش‌های آن به یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین مسائل و دغدغه‌های حوزه‌ی سیاست و مطالعات اجتماعی ما تبدیل خواهد شد.

گذار از دوران سنت و ورود به عصر مدرنیته، که عمدتاً در غرب محقق شد، یک تجربه‌ی تحول‌آفرین بود که تأثیرات خود را نه تنها بر رویه‌های اجتماعی و ساختارهای سیاسی، بلکه بر دگرگونی‌های عمیق در حوزه‌های هستی‌شناسی، معرفت‌شناسی، روش‌شناسی و جامعه‌شناسی نیز منعکس کرد؛ در این دگرگونی کلان، فهم انسان از وجود و واقعیت به شکلی پیچیده متحول شد و روش‌های کسب دانش و فهم به طور اساسی تغییر یافت؛ این تحولات بزرگ، به قلمرو مفاهیم سیاسی نیز سرایت کرد و مفاهیم بنیادین سیاسی در عصر جدید، معنایی جدید و کارکردی متفاوت یافتند که تحقق بیرونی آن‌ها دریچه‌های جدیدی گشود؛ یکی از مهم‌ترین این مفاهیم دگرگون‌شده، مفهوم دولت بود که این تغییر در درک و معنا، به شکل‌گیری نهاد دولت جدید/مدرن در غرب انجامید؛ دولت مدرن به عنوان یک نهاد سیاسی با ویژگی‌های حاکمیت سرزمینی و بوروکراسی متمرکز، نه تنها ساختارهای جدید حکومتی را بنا نهاد، بلکه روابط بین دولت و جامعه و همچنین تعامل دولت‌ها در سطح بین‌المللی را بازتعریف کرد، به طوری که برخورداری از قدر مشترک دولت مدرن به یک منطق حاکم در روابط بین‌الملل تبدیل شد؛ از این رو، بررسی این که دولت مدرن چیست و چه نظریه‌هایی آن را صورت‌بندی می‌کنند از یک سو، و بررسی تاریخچه، زمینه‌ها و موانع شکل‌گیری این پدیده در ایران (از دوران پهلوی اول و دوم تا جمهوری اسلامی) و مقایسه‌ی آن با نوع غربی از سوی دیگر، می‌تواند به درک بهتر و روشن‌تری از این فرآیند حیاتی در سیاست ایران منجر شود؛ این فرآیند، با توجه به بازتاب‌های گسترده‌اش بر حوزه‌های توسعه، فرهنگ، اقتصاد، حقوق و اجتماع در ایران، موضوعی اساسی برای تأمل و پژوهش است و به همین منظور، معاونت پژوهشی دانشگاه مفید با بررسی «دولت مدرن در ایران»، بستری برای پژوهشگران فراهم آورده تا این دغدغه‌ی مهم عرصه‌ی سیاست ایران را کاوش کرده و خلأ پژوهشی موجود در این زمینه را پوشش دهند.

کتاب دولت مدرن در ایران، مجموعه‌ای از مقالات علمی و تخصصی است که توسط دکتر رسول افضلی، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، گردآوری و تدوین شده است و این اثر با رویکردی میان‌رشته‌ای، به بررسی عمیق ابعداد، زمینه‌ها و چالش‌های شکل‌گیری و تحول مفهوم دولت مدرن در بستر تاریخی، سیاسی و فرهنگی ایران می‌پردازد؛ مقالات این مجموعه توسط اساتید مجرب دانشگاهی نوشته شده و بر مفاهیم بنیادین مرتبط با گذار ایران از ساختار سنتی به ساختار دولت-ملت مدرن، از جمله تحولات هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی، تأکید دارند؛ تمرکز اصلی کتاب بر تاریخچه و موانع تحقق دولت مدرن در ایران، مقایسه آن با نوع غربی، و ردیابی تحولات آن در دوره‌های مختلف سیاسی (به ویژه پهلوی اول و دوم و جمهوری اسلامی) است و هدف آن پر کردن خلأ پژوهشی و ارائه یک تحلیل جامع برای درک تأثیر این پدیده بر حوزه‌های توسعه، اقتصاد و حقوق در ایران معاصر است.