دانلود پی دی اف کتاب دین و دولت در ایران عهد مغول جلد دوم شیرین بیانی PDF

هدف کلی کتاب دین و دولت در ایران عهد مغول (جلد دوم) اثر شیرین بیانی، ادامه تحلیل و مستندسازی تعامل حیاتی و ساختاری میان نهاد دین و حکومت ایلخانی در ایران پس از پذیرش اسلام توسط حاکمان مغول است تا به طور خاص، روند نهادینه‌شدن نفوذ دین در دربار و دستگاه بوروکراسی مغول و چگونگی تبدیل شدن مذهب (به ویژه تشیع و تصوف) به عامل اصلی مشروعیت و کنترل اجتماعی را بررسی کند؛ این جلد به تفصیل به واکاوی نقش علما، روحانیون و رهبران دینی در بقای هویت ایرانی-اسلامی، و تأثیرگذاری آن‌ها بر سیاست‌های داخلی و خارجی ایلخانان، از جمله چگونگی شکل‌گیری دولت‌های مذهبی محلی در سایه‌ی ضعف مرکزی و در نهایت، زمینه‌سازی برای وحدت ملی در عصر صفوی می‌پردازد.

این اثر تاریخی، به تحلیل عمیق چگونگی تأثیرگذاری دین بر عرصه‌ی سیاست در ایران عهد مغول می‌پردازد و به وضوح نشان می‌دهد که چگونه دین توانست در این برهه‌ی حیاتی، از یک نیروی در معرض نابودی به عاملی مهم در تثبیت و گسترش قدرت حکومتی مغولان تبدیل شود؛ مغولان پس از تسلط نظامی بر ایران، با معتقدات مذهبی عمیق و سازمان‌یافته‌ی مردم مسلمان مواجه شدند و از آنجا که ریشه‌کن کردن این باورها ناممکن بود، به ناچار مسیر هم‌زیستی، سازگاری و در نهایت، پذیرش دین اسلام را برگزیدند؛ این فرآیند تطبیق، نقش دین را در امور سیاسی به شکلی تصاعدی افزایش داد و نهاد دین عملاً به محور مشروعیت‌بخشی برای حاکمان ایلخانی تبدیل شد و این روند تقویت نقش دین در وحدت ملی تا آنجا پیش رفت که در دوره صفویه به اوج خود رسید و با رسمی شدن مذهب تشیع، دین به مهم‌ترین عنصر یکپارچگی کشور و تشکیل دولت ملی مقتدر تبدیل شد و در نتیجه‌ی این وحدت، مرزهای ایران به گستره‌ای رسید که از زمان امپراتوری نیرومند ساسانی به بعد، سابقه نداشت.

نقش حیاتی و کارساز دین در عرصه‌ی سیاسی ایران، به ویژه از دوران تهاجم مغولان به بعد، اهمیت فزاینده‌ای پیدا کرد و این نفوذ به حدی افزایش یافت که بعدها در عصر صفویه، به عنوان نیروی محوری، منجر به یکپارچگی سرزمینی کشور پس از یک دوران طولانی فترت و تجزیه شد؛ این نقش مذهبی در ساختار دولت، تا جایی اهمیت یافت که توانست مرزهای ایران را به گستره‌ای برساند که تقریباً از زمان ساسانیان به بعد، سابقه نداشت؛ این موضوع ویژه و مهم، یعنی تحلیل پیوند دین و سیاست و تأثیرات آن بر تحولات تاریخی ایران، نیازمند مطالعه و بررسی دقیق است و به همین دلیل، محتوای این کتاب چند جلدی را تشکیل می‌دهد تا به صورت مستند نشان دهد که چگونه دین در دوره‌های مختلف تاریخی توانسته است در شکل‌دهی به ساختارهای حکومتی، اجتماعی و هویت ملی ایران، نقشی اساسی و تعیین‌کننده ایفا کند.

کتاب دین و دولت در ایران عهد مغول (جلد دوم) تألیف شیرین بیانی، ادامه‌ی پژوهش تاریخی عمیق نویسنده درباره‌ی رابطه‌ی دین و نهاد حکومت در دوران سلطه‌ی ایلخانان مغول بر ایران است و تمرکز این جلد بر تحولات پس از اسلام آوردن حاکمان مغول و پیامدهای آن بر ساختار قدرت و جامعه‌ی ایران است؛ این بخش از پژوهش به طور ویژه به نقش فزاینده‌ی علما، روحانیون و مراکز دینی در تثبیت هویت اسلامی و مدیریت امور اجتماعی و سیاسی می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه دین توانست به یک ابزار مشروعیت‌بخش برای ایلخانان تبدیل شود و قدرت حکومت را از طریق مقبولیت مردمی تقویت کند؛ بیانی در این جلد، به بررسی جزئیاتی نظیر وضعیت فرق و مذاهب اسلامی در این دوره، نقش تصوف و خانقاه‌ها در حیات سیاسی-اجتماعی، و چگونگی تأثیر نهاد دین بر سیاست‌های مالی و اداری ایلخانان می‌پردازد و این تحلیل‌ها، زمینه‌ی شکل‌گیری دولت‌های مذهبی و در نهایت، مقدمات وحدت ملی در عصر صفویه را که از نتایج عمده‌ی تأثیر دین در آن دوره است، فراهم می‌آورد.